EÄŸer 400 yıl önce Rus Çarları, Kazan’ı, Kuzey Türklüğünün bu kalesini düşürmeyi ve yalnız Tatar savaşçılarının üzerinden geçerek DoÄŸu’ya ilerlemeyi baÅŸarmışlarsa, bugün için de Batı Avrupalı emperyalistler yine DoÄŸuya doÄŸru kendilerine yol açabilmek için Güney Türkler-Osmanlıları yenmek zorundalar.

Batılı Halkların doÄŸuya yayılmaları öncesinde, Türkiye, onların çılgınca saldırılarına maruz kalmadı mı? Batılı halklar, Asya ve Afrika’daki durumu gerçek anlamda kontrol altına alabilmek için Türk-Osmanlı savaşçılarının cesetleri üzerinden geçmek zorundalar.

Kazan’ın Rus saldırıları karşısında düşüşu de bir gün içersinde gerçekleÅŸmiÅŸ deÄŸildir. Ruslar buraya onlarca kez saldırdılar. Tataristan’ın iÅŸgaline kadar, dönemin iki kuzeyli devi; Moskova ile Kazan arasındaki mücadele, on yıllar boyunca sürüp gitti. Bu zaferi saÄŸlama almak, galip taraf için pek kolay olmadı. Yenilenler ile yeneler arasında acımasız katliamlar ve kıyımlarla dolu bir gerilla savaşı, on yıllarca devam etti. Bundan sonra, yenilenlerin azimleri kırıldı.

Türkler’i zayıflatmak, Balkanlar’ı, Mısır’ı, Arabistan’ı, Mezopatamya’yı Türklerin ellerinden almak için mücadele vermek zorunda kaldı. Avrupalı hükümdarlara Türkiye’yi sindirmek nasip olmadı. Olmayacaktır da..

Türkiye yaşıyor ve yaşayacaktır.

Türkiye yalnız yalnızca kendisi yaÅŸamakla yetinmeyecek ve Avrupa tarafından zorla kopartılmış olan kendi eski parçalarına ve geri kalan tüm Orta DoÄŸu’ya da hayat verecektir.

Tatar halkının ve tüm Türk Dünyasının gurur ve iftihar kaynağı Büyük önder Mirseyit Sultangaliyev’in Stalin’in cellâdı, KGB (GPU Gizli Rus Ä°stihbarat Servisi) ajanı Beria tarafından iÅŸkence ile öldürülmesine 28 Aralık 2006′da 66 yıl doldu. Böylece Gürcistan Yahudi’si Beria, Rusya Ekim Ä°htilalinde Lenin’den sonra Ä°kinci önder olarak sayılan Mirseyit Sultangaliyev’i öldürmekle Siyonistlerinin öcünü almak istedi. Aslında Yahudiler, Rus çoÄŸunluÄŸunun himayesi altında, Müslüman Türk rekabetinden kurtulmak için her türlü pis oyunlarını oynamak istediler. Ama amaçlarına ulaÅŸamadılar. Siyonistler. Mirseyit Sultangaliyev, Ekim Ä°htilaline inanmış komünist olarak aktif katıldı ve kendi idealine içten baÄŸlı kaldı. Ne var ki, Rus, Yahudi, Ermeni ve Gürcü komünistlerinin yönetici kesimi, Tatar-Türk-Müslümanyöneticilerini çekemediler.

Burada bir olayı örnek olarak sayın okuyucularımıza sunsak, acı tabloyu açık görürüz. 1920–1921 yıllarında Ä°dil-Ural bölgesinde (Tataristan, BaÅŸkurdistan cumhuriyetlerinde) hüküm süren dehÅŸetli açlığı misal olarak getirsek acı gerçeÄŸi görürüz. Ä°ki yıl süren o açlıkta 600 000 (altı yüz bin) Tatar-BaÅŸkurt ölmüştü. Mirseyit Sultangaliyev, o açlıkta Lenin, Stalin ve Trotski üçlüsünün Amerika’nın Tatar-BaÅŸkurt halkına yiyecek gönderme önerisini kesinlikle geri çevirmelerine tanık olmuÅŸtu. Ä°ÅŸte bu olay, Sultangaliyev’de ruhsal devrim yaptı. Sultangaliyev, Rus, Yahudi, Ermeni ve Gürcü önderlerinin ihaneti (hainliÄŸi)ne karşı reaksiyon (tepki) olarak Türk-Tatar Müslüman halklarının Batılıların çizmesi altında ezilmesine karşıisyan bayrağını kaldırdı.

1921 yılında vuku bulan bu devrim, böylece, yeni dönemin baÅŸlangıcı oldu. Sultangaliyev, Rus komünist partisinden çıkarılsa da, önceki hizmetleri göz önünde tutularak, tekrar partiye alındı, ama kendi ideolojisinin temelinde yatan ilkesinden vazgeçmedi. O kutsal ilkeye göre Batı’nın (Hıristiyan âleminin) proleter sınıfı da, DoÄŸu’nun (Ä°slam âleminin) düşmanıdır, zira Batı’nın Proletaryası ile kapitalisti, Ä°slam dünyasının aynı derecede düşmanıdır. Bu ilke tüm Ä°slam âlemini etkisi altına almıştı. Cezayir, Pakistan, Mısır kurtuluÅŸ hareketlerinin önderleri, Sultangaliyev’ten örnek aldılar. Rus Komünist Partisi Merkez Komitesi, Sultangaliyev hareketini ortadan kaldırma yolunda her çeÅŸit terörü uygulamaya giriÅŸti. Nihayet 1940 yılının sonunda Sultangaliyev, Stalin’in Yahudi uÅŸağı Beria tarafındanhunharca öldürüldü.

Sultangaliyev ideolojisi, Türkiye’mizde de araÅŸtırma konusu oldu. Åžimdiye kadar rahmetli Aclan Sayılgan, Attila Ä°lhan ve genç kuÅŸak mensupları, Sultangaliyev hakkında yazıyorlar. Bu satırların yazarı da, 2002 yılının 14 Aralık tarihinde Ankara’da Türk Ocakları Genel Merkezi tarafından düzenlenen Sultangaliyev’i Anma Toplantısında bir konuÅŸma yapmıştı. O konuÅŸmanın metni, Gazi Ãœniversitesi öğretim görevlisi ve Ahıska Türkleri Federasyonu BaÅŸkanı Sayın Yunus Zeyrek tarafından yazılan ve Ankara’da 2003 tarihinde neÅŸredilen”Ali Akış. Hayatı ve Faaliyeti” adlı kitapta yer almıştır.

Genç kuÅŸaklar, milli gururumuzun kaynağı olan Sultangaliyev’i araÅŸtırmalıdırlar.

Sonuç olarak, Sultangaliyev’i ideolog olarak araÅŸtırırken, onu baÅŸka ideologlardan ayıran noktaya ağırlık vermelidirler. O nokta ÅŸudur: BolÅŸevik Ä°htilalini yönetenler arasında Sultangaliyev, sınıf mücadelesi ile Milli KurtuluÅŸ hareketi arasında denge kurma yeteneÄŸini gösteren tek büyük ideologdur. Türk solcu ideologları da bu yetenekten örnek almak suretiylesomut sonuca yönelmesini öğrenmelidirler.

Türkiye’deki araÅŸtırmacılar, iki büyük Türk olan Atatürk ile Sultangaliyev arasında benzerlikleri tespit etmelidirler diye inanıyorum.

En iyi dileklerimle yazar

Ali Akış

27 Aralık 2006