Geride bıraktığımız yüzyılın en belirgin özelliği bu yüzyılın içinde doğan ve ömrünü tamamlayan, kısa ömrüne inat büyük bir güç olarak iki kutuplu dünyanın bir kutbu haline gelmiş bir devletin varlığıdır. Bu devlet, Avrupa kaynaklı “proletaryanın iktidarı ele geçirmesi†düşüncesinin Avrupa dışındaki başarısı(1) niteliğindeki Sovyetler Birliği’dir. 1917 Ekim Devrimi ile iktidarı ele geçiren ve beş yıl sonra da bu devleti kuran Bolşeviklerin önderleri arasında Lenin, Stalin, Trotsky ve Bukharin’in yanında bir isim daha yer almaktadır ki Çarlık Rusyası’ndaki Müslüman/Türk halkların Bolşeviklerle işbirliği yapmasında önemli rol oynamış fakat Stalin’le gelen tasfiyelerden de kendini kurtaramamıştır. Bu isim Mirsaid (ya da Mirseyit) Sultan Galiyev’dir.
Bolşevik Devrimi’nden günümüze devrimin önderleri hakkında inceleme ve tartışmalar ne kadar eski ve çok ise de Galiyev hakkındakiler özellikle 1990’lardan itibaren Türkiye ve dünyada çeşitli boyutlarıyla gelişme göstermiştir. Bu çalışmadaki amaç ise günümüzde Kuzey/Güney eksenli süren sömürgecilik tartışmasına Galiyev’in görüşleri ve bu tartışmada Türkiye’ye atfettiği önem doğrultusunda bir seçenek sunmaktır. İlk olarak Sultan Galiyev’in yaşam öyküsünden kısaca bahsetmek yararlı olacaktır.
Mirsaid -Haydar Galiyeviç- Sultan Galiyev 13 Temmuz 1892 tarihinde bugünkü BaÅŸkırdistan özerk bölgesinin baÅŸkenti olan Ufa ÅŸehri yakınında bir köyde doÄŸmuÅŸ, 1907’de Kazan’daki öğretmen okulunda eÄŸitim aldıktan sonra görev yapmak üzere tekrar Ufa’ya dönmüştür(2). Temmuz 1917’de “BolÅŸevik Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisiâ€ne katılması o zamana kadar İslam dünyasında yaÅŸamış insanlar için az rastlanır bir olaydır. Bu parti ile iliÅŸkisi 4 Mayıs 1923’e kadar süren Galiyev’in ihraç kararını parti denetim kurulu komiseri şöyle okumuÅŸtur: “Sultan Galiyev bütün ulusal bölgeleri birleÅŸtirerek savaÅŸmaya kalktı. Bundan dolayı Partiye ve Sovyetlere karşı bir kiÅŸi olarak elbette partiden ihraç edilmelidir.â€(3)
Başta Lenin olmak üzere kendisine rakip olarak gördüğü devrimin diğer üst düzey yöneticilerini birer birer tasfiye eden Stalin’in elinden Galiyev de kurtulamamış ve 1920’lerde birkaç kez tutuklansa da serbest bırakılmıştır. Nihayet 8 Aralık 1939’da SSCB’nin Yüksek Mahkemesi Askeri Kurulu’nun verdiği kararla kurşunlanarak idam edilmesi ve kişisel mallarının müşaderesi kararı verilmiş ve 28 Ocak 1940’da hapishanede öldürülmüştür.
Ülkesinde (Tataristan) hala çok sevilen Galiyev’in 1982’de doğumunun 100. yılı kutlanmış ve Sovyet Yüksek Mahkemesi 30 Nisan 1990’da aldığı kararda üzerine atılı suçların zamanın gizli servisinin düzmece belgeleri olduğu için beraatine karar vermiştir. Komünist Parti de onurunu iade etmiş, adı Kazan’da bir meydana verilmiştir.
Sultan Galiyev’in fikirleri, en temel metin olarak “Görüşlerimâ€de toplanmıştır. İlk kez 1929 yılında yayınlanan Görüşlerim, KGB ArÅŸivi’nin 4. numaralı sandığında, 2 numaralı cildin 1 numaralı listesinde ortaya çıkmış ve Tataristan’da 1995 yılında ikinci kez basılmıştır. Bu eser, Halit Kakınç’ın Rusya arÅŸivlerini araÅŸtırması ve TürkçeleÅŸtirmesi sonucu Türkiye’de de okuyucularla buluÅŸmuÅŸtur(4).
Sultan Galiyev Görüşlerim isimli çalışmasını “Asya ve Avrupa Türk halklarının sosyo-politik, ekonomik ve kültürel geliÅŸmelerinin esaslarına iliÅŸkin bazı görüşler sunmak†amacıyla kaleme almıştır. İlk olarak görüşlerinin metodolojisine deÄŸinerek “bizim diyalektik, daha doÄŸrusu enerjetik materyalizm mektebine mensubiyetimiz; bu mektebin Batı Avrupalı temsilcilerini (Marksist veya komünist denilenleri) körü körüne taklit etmemiz ve onların bu mektebin ürünü bildikleri veya öyle takdim ettikleri her ÅŸeyi körü körüne kopya etmemiz anlamına gelmez†demiÅŸ ve bu gibi pek çok konuda da Batılı ve bu arada BolÅŸevik komünistlerden ayrılmıştır. Galiyev “DoÄŸuâ€nun içinden “DoÄŸu†tanımı yaparak, DoÄŸu’da devrime giden yolu bulmaya çabalamış, bunun için öneriler sunmuÅŸtur. Devrimin önderlerinden ayrıldığı noktalardan biri de budur. Çünkü Lenin Batı’dan gelecek proleter devrime bel baÄŸlarken, iktidarı ele geçiren Stalin artık hiçbir yerden hiçbir beklentisi olmaksızın yeni bir devlet kurmuÅŸtur(5).
